خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه مشکین مو ز بس نیکورخ استترک من آشوب چین و خلخ است
۲
نیست با گلشن سرو کارم که اوسرو قامت یاسمن بو گل رخ است
۳
چون شه شطرنج هر جا روکندپیش پای پیلتن اسبش رخ است
۴
تند خو ترکی مرا باشد کز اوهر چه خواهم گرچه یخ باشد یخ است
صفحهٔ ۱ از ۲