خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل جای در آن طره طرار گرفتهگنجشک مگر جا به بر مار گرفته
۲
اشکم شده شنگرفی و روزم شده نیلیتا آینه روی تو زنگار گرفته
۳
گیسوی تواش راهزنی کرده که زاهدتسبیح ز کف داده وزنار گرفته
۴
در عاشقی آنکس که زیان کرده که باشدکس دانه ای ار ریخته خروار گرفته
صفحهٔ ۱ از ۲