خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۴۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا ز دلم خبر شوی آینه پیش روی نهرونق مشک تا بری شانه به چین موی نه
۲
خواهی اگر که بگذرد از سر سرو فاختهسوی چمن چو بگذری پا به کنار جوی نه
۳
سرو چمن کنار جو بر سر پا بایستدسر به کنار من تو ای سرو کناره جوی نه
۴
درقدح وپیاله کی باده کفاف ما دهدساقی اگر کرم کنی در بر خم سبوی نه
صفحهٔ ۱ از ۲