خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۷
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در شب غره ماه رمضانم دلبرسرکش وتندودژآهنج درآمد از در
۲
گیسویش چین چین از فرق فتاده به میانطره اش خم خم از دوش رسیده به کمر
۳
زلفش افتاده به دوشش ز یمین وز یسارچون دو زاغی که نشینند به شاخ عرعر
۴
یا نه گفتی که دو زنگی بر میری رومیخم به تعظیم شدندی ز یمین وز یسر
صفحهٔ ۱ از ۱۴