خلوتی با بلند اقبال
بخش ۲۲ - دلداری دادن تاک بلبل را
بخش دوم - داستان گل و بلبل
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به بلبل چنین پاسخ آمد ز تاککه خود را مکن از غم دل هلاک
۲
گلت را فرود آورم از غضبکنم بخشش جرمت از او طلب
۳
ولی گل دلش هست نازک بسیندارد بدان نازکی دل کسی
۴
کنون چاره کار باید نمودکه گل آید ازخشم شاید فرود
صفحهٔ ۱ از ۳