خلوتی با بلند اقبال
بخش ۱۸ - فی التنبیه
بخش سوم
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برون رفت از شهر موشی به دشتبرای تفرج پی سیر و گشت
۲
به صحرا به سوراخ موشی رسیددر آنجا یکی موش دشتی بدید
۳
چو همجنس بودند وهم کیش همبه شادی نشستند در پیش هم
۴
بدوموش دشتی بگفتا ز چیستکه هیچ آب و رنگت به رخسار نیست
صفحهٔ ۱ از ۳