خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۰ - قطعه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به دست دوست دادم اختیار خویش ار دل مرا غمگین نه از هجر است و نه از وصل شاد
۲
او مگر دور است از من تا شوم غمگین ز هجرمن مگر هستم جدا زو تا کنم از وصل یاد
۳
هر چه بینم نقش روی دوست می بینم در اوستوه چه نور است این که حق در چشم حق بینم نهاد
صفحهٔ ۱ از ۱