خلوتی با بلند اقبال
شمارهٔ ۲۹ - قطعه
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای امیری که چون تو در بخششنیست در زیر گنبد دوار
۲
گر بگویم کفت بود چون ابراب رگاهی نگشته گوهر بار
۳
ور بگویم قدت بود چون سروسروگاهی نباشدش رفتار
۴
ور بگویم رخت بود چون ماهماه گاهی نمی کند گفتار
صفحهٔ ۱ از ۳