خلوتی با صابر همدانی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون همدم اغیار منافق نتوان بوددور از بر یاران موافق نتوان بود
۲
ز نهار ز دیدار بد اندیش بپرهیززیرا که بر این منظره شایق نتوان بود
۳
جز بر رخ معشوق که آیینهٔ عشق استدل شیفته و مایل عاشق نتوان بود
۴
با سیرت بد، فایده ی صورت خوش چیست؟مانند گل سرخ شقایق نتوان بود
صفحهٔ ۱ از ۳