خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به جان آمد دلم تا کی دل، ای جان، بی دوا باشدنگاهی کن به دل کاین یک نگاهم اکتفا باشد
۲
اگر در وحدتم از کثرت حیرت نیم خالیدهانت از تبسم تا فنای پر بقا باشد
۳
ز جا برخیز تا طوفی کنم گرد سرت گردمنماز عاشقان را در قیامت هم قضا باشد
۴
به جز دلبر نمی گویم غم دل با کسی زان روغم دل با کسی گویم که با دل آشنا باشد
صفحهٔ ۱ از ۲