خلوتی با وفایی مهابادی
شمارهٔ ۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا شب دوش مرغکی غالیه فاماز بهر وفایی چه خوش افتاده به دام
۲
یک پشت، دو هفت گردن و یازده رودو چار سر و دو شش قدم و هفت اندام
۳
دو شهپر و سیزده دم و شش منقارنه ناخن هم چو خنجر و شازده نام
۴
سه اختر و یک پاره مه و چار هلالبا پنج در و ده صدفش، بود به کام
صفحهٔ ۱ از ۲