خلوتی با وفایی مهابادی
مثنوی پیک صبا
دیوان فارسی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زد صفیری مرغ جان بالای عرشکرد مشکین از نفس سیمای عرش
۲
خواند بر دل یک ورق آیات عشقگشت دل سرمست تسلیمات عشق
۳
دلبر ترسا خمار و میْ زدهشد گلابی زد به راه میکده
۴
عشوهای زد نرگس مستانه راحلقه زد ناگه در میخانه را
صفحهٔ ۱ از ۳۳