خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۳ - تجدید مطلع
مدایح و مراثی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حلقه ی گیسوی آن شه عروة الوثقای دین شدطُرّه ی نیکوی او حبل المتینی بس متین شد
۲
این عجب نبود، که نبود سایه سرو قامتش رازانکه خورشید و مه اندر سایه ی سروش مکین شد
۳
ماهتاب از صیقل نعل نعالش یافت پرتوآفتاب از پرتو روی بلالش خوشه چین شد
۴
تا سرایم مدح آن شه از زمین و آسمانمصد هزاران آفرین بر خامه ی سحر آفرین شد
صفحهٔ ۱ از ۶