خلوتی با وفایی شوشتری
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما در این شهر گداییم و گدای خودتیمبه تو وارد شده نازل به فنای خودتیم
۲
ما که وارد، به تو هستیم چه اینجا چه به حشرهرکجا پای حساب است به پای خودتیم
۳
عجب است از کرمت گر ندهی ما را جایزانکه مهمان رسیده به سرای خودتیم
۴
بگسستیم دل از سلسله ی زلف بتانتا که در سلسله ی مهر و وفای خودتیم
صفحهٔ ۱ از ۳