خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۵۷ - در مدح فخر الدین احمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بت گلرنگ روی، آن بادهٔ گلگون بیارکز فروغ او شود گلرنگ روی باده خوار
۲
باده‌ای کز وی خورد بیمار، گردد تندرستباده‌ای کز وی خورد بیکار، بازآید به کار
۳
باده‌ای کز وی جدا گردد بخیل از رادمردباده‌ای کز وی شود پیدا حکیم از بادسار
۴
باده‌ای چون گوهر رخشان که اندر نیک و بدگوهر پنهان مردم گردد از وی آشکار
صفحهٔ ۱ از ۷