خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۲۴ - در رثاء طبیب استاد کوسوی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز مرگ چاره نباشد صحیح را و سقیمکریم را بفنا رفتن است همچو لئیم
۲
عزیز را چو ذلیل و جواد را چو بخیلفصیح را چو کلیل و سفیه را چو فهیم
۳
امید و بیم بعمر اندرست مردم راهزار سال امید است عمر و یکدم بیم
۴
ز عمر رفته علم خلق را که چه رفتز عمر مانده نداند بجز خدای علیم
صفحهٔ ۱ از ۵