خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۴۵ - در مدح حمیدالدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دست خاطر من داده شد عنان سخنزمانه داد زبان مرا بیان سخن
۲
بیان کنم صفت حسن آن کمان ابرواگر به بازوی طبع آیدم کمان سخن
۳
سخن بلند به وَراست چون به قامت اونگه کنم همه بینم در او نشان سخن
۴
چو بنگرم به رخ چون گل شکفته اوز طبع گل شکفانم به گلستان سخن
صفحهٔ ۱ از ۸