خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۴۹ - در مدح احمد بن علی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شکسته زلفا عهد و وفای من مشکنچون زلف خود مکن از بار هجر قامت من
۲
چو من بدام هوای تو پای بسته شدممکش سر از من و مستان ز دست من دامن
۳
ز دوستی بدل و دیده در نشاندمتبدانکه زین دو پسندیده تر نبود وطن
۴
از آب و آتش چشم و دلم رمیده شودکه آب و آتش من دوست داند از دشمن
صفحهٔ ۱ از ۱۰