خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۵۵ - در مدح علاء الدین محمد
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای آل نبی را دل منست وطندمی مباد که بی این هوا بود دل من
۲
غلام دشمن خویشم بدین هوا که مراستاگر بطعنه هوادار خواندم دشمن
۳
درین هوا که منم رنگ و بوی بدعت نیستکه این هوا همه عین شریعت است و سنن
۴
نه این هوا چو هوائیست تیره و تاریکه این هوا چو هوائیست صافی و روشن
صفحهٔ ۱ از ۷