خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۷ - خاک زمستان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زنده شد خاک زمستان کشته از باد بهارساقیا زان آب همچون نار افروزان بیار
۲
خاک بستانرا بده زان آب آتشگون نصیبتا کند هر شاخساری را چو مستی بادسار
۳
ز آبگون بخت روان کیخسرو آتش حشمگنج باد آورد کرد از باطن خاک آشکار
۴
خاک از آب و ابر از باد صبا فرزندزادلاله مینا تن قطران دل آتش عذار
صفحهٔ ۱ از ۲