خلوتی با فردوسی
بخش ۳ - گفتار اَندر آفرینشِ عالم
آغاز کتاب
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از آغاز باید که دانی دُرُستسِرِ مایه یی گوهَران از نُخُست
۲
که یَزدان زِ ناچیز چیز آفریدبِدان تا توانایی آرَد پَدید
۳
سِرِ مایه یی گوهران این چهاربَرآوَرده بی‌رَنج و بی‌روزگار
۴
یکی آتشی بَر شُده تابناکمیانْ آب و باد از بَرِ تیره خاک
صفحهٔ ۱ از ۷