خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۳۲ - در هجاء احمد شباک
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجان پاک تو ای خواجه احمد شباککه همچو جان توام با تو پاک از دل پاک
۲
سر من آنجا باشد که خاک پای تو استوگرچه سر ز شرف برگذارم از افلاک
۳
به چشم من تو چنانی که توتیا شمرنددو چشم من تو به هر جا قدم نهی بر خاک
۴
وگر جزین که بگفتم ز من شود ظاهربوند پیرهن باطن مرا زده چاک
صفحهٔ ۱ از ۹