خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۶ - ای کودکان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
. . . ر من ای کودکان ز کار فرو ماندزار بگریم بر او که زار فرو ماند
۲
. . . ر نگویم ز کار ماند، چه گویمرستم دستان ز کار زار فرو ماند
۳
. . . ر نبد، شیر بد که از فزع اوشیر شکاری به مرغزار فرو ماند
۴
سال برآمد مرا به پنجه و او راپنجه فرو ریخت، وز شکار فرو ماند
صفحهٔ ۱ از ۳