خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۱۱ - سوزنیم
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سوزنیم، موم دل و خاره . . . رپیرترین روی شکر پاره . . . ر
۲
قاضی دعوی مرا نشنودتا نبرم سوی زنش پاره . . . ر
۳
هر که به بیاعی من . . . ن فروختسود کند هر شب صد باره . . . ر
۴
زیر کتان آنگه چون دانگ سنگخایه همیدارم چون یاره . . . ر
صفحهٔ ۱ از ۳