خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما فرش بزرگی به جهان باز کشیدیمبس . . . ن غلامان نکو روی دریدیم
۲
شلوار عروسان زره زلف گشادیمبر گنبد ترکان پریچهره خزیدیم
۳
بس گنده مغلوک کهن را یله کردیمور گنده پی فرمان، دشنام شنیدیم
۴
بس کودک زرین کله سیم بناگوشکو را بکله بر کله بوق کشیدیم
صفحهٔ ۱ از ۲