خلوتی با سوزنی سمرقندی
شمارهٔ ۵۴ - پسر سلمانی
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رومه سوزک مژه میکنی از نادانیای بهر کندن و هر سوختنی ارزانی
۲
جان کن ای کور جگر سوز و سخن نیکو گویمژه وارونه چه کردند ترا میدانی
۳
مژه بر هم نزنی شب ز غم هجران راچو مژه نبود اگر زود رهی نتوانی
۴
موی بینی نکنی لیکن موی مژه رااز برون می بکنی تاز درون بنشانی
صفحهٔ ۱ از ۲