خلوتی با مهستی گنجوی
شمارهٔ ۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کاشکی انگشتوانش بودمیتا در انگشتش همی فرسودمی
۲
تا هر آنگاهی که تیر انداختیخویشتن را کج بدو بنمودمی
۳
تا به دندان راست کردی او مرابوسهای چند از لبش بربودمی
صفحهٔ ۱ از ۱