خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بیتابی گریزانست جان دردمند مانشیند چار زانو بر سر آتش سپند ما
۲
ندارد امتداد افغان جان دردمند مابود مد نگاه برق فریاد سپند ما
۳
کدام آهو نگه امروز می آید درین صحراکه از خمیازه لبریز است آغوش کمند ما
۴
به آتشخانه داغ دل ما می زند دامنلب خود هر که بگشاید چو گل از بهر پند ما
صفحهٔ ۱ از ۲