خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سوی کلبه ام ای آفت زمانه بیابه جانب صدف ای گوهر یگانه بیا
۲
به انتظاریی پابوسیت چو نقش قدمنهاده ام سر خود را به آستانه بیا
۳
چو لاله در جگرم داغ ها شده پیدافتاده بی رخ تو آتشم به خانه بیا
۴
برای مقدمت آماده کرده ام بزمیسخن دراز مگردان و بی بهانه بیا
صفحهٔ ۱ از ۲