خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌لبت شد سنگباران بر لب پیمانه‌هامی‌پرستان خاک می‌لیسند در میخانه‌ها
۲
هرکه ما را سوخت شمعی بر مزار خویشتنآید این آواز از خاکستر پروانه‌ها
۳
از معلم کودکان گیرند تعلیم جنونکرده‌ای دیوانه طفلان را به مکتب‌خانه‌ها
۴
از چمن مرغان به اقبال که بیرون رفته‌اندپر برآوردند در دنبال ایشان خانه‌ها
صفحهٔ ۱ از ۲