خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتند اهل جود در ایام کس نمانددر بزم روزگار به غیر از مگس نماند
۲
زد قفل باغبان به در باغ آرزوما را دگر به شاخ هوس دسترس نماند
۳
رفت از دماغ گوشه نشینان حضور قلبآسوده خاطری به بهشت قفس نماند
۴
از رفت عید و آمد نوروز فارغمطفل مرا ز بس که هوا و هوس نماند
صفحهٔ ۱ از ۲