خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شیرینی لب تو به شکر نداده انداین چاشنی به چشمه کوثر نداده اند
۲
دارند بر خرام قدت چشم قمریاناین جلوه را به سرو و صنوبر نداده اند
۳
بر وعده وصال خود ای گل وفا نمایما را حیات تا دم محشر نداده اند
۴
ابروی تو به بی سر و پایان نصیب نیستاین متکا به هیچ قلندر نداده اند
صفحهٔ ۱ از ۴