خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب چو آن شمع ز کاشانه برون می آیدناله از مرده پروانه برون می آید
۲
رشک اگر خاطر مشاطه پریشان نکندزلف کی از بغل شانه برون می آید
۳
اگر آن سنگدل از کوچه مستان گذردشیشه از بزم چو دیوانه برون می آید
۴
امشب ای ماه کجا ساخته ای باده کشینگه از چشم تو مستانه برون می آید
صفحهٔ ۱ از ۳