خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مو سفیدی حرص دنیا دور نتوانست کردطبع ما را سرد این کافور نتوانست کرد
۲
روزگاری کرد خسرو قصرهای زرنگارخانه ای شیرین تر از زنبور نتوانست کرد
۳
برشکست کاسه دست گدا افسوس نیستاین صدا را چینی فغفور نتوانست کرد
۴
من که باشم از در ارباب دولت برخورمدانه ای زین خوشه بیرون مور نتوانست کرد
صفحهٔ ۱ از ۳