خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی خود شدم از زلف دو تا کام گرفتمدر دام تو افتادم و آرام گرفتم
۲
مرغان چمن را به دهم مهر نهادمرفتم به گلستان و تو را نام گرفتم
۳
تا چشم تو را سوی چراغم نظر افتدروغن ز گل نرگس و بادام گرفتم
۴
بر کعبه رخساره تو روی نهادمبا قافله زلف ره شام گرفتم
صفحهٔ ۱ از ۲