خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرمه آن روزی که از چشمت جدا خواهد شدناستخوانت نرم همچون توتیا خواهد شدن
۲
سنبلت از لشکر خط آورد رو در شکستکاکلت از این پریشانی دو تا خواهد شدن
۳
چشم بیمار تو خواهد ماند پهلو بر زمینابرویت در جستجویی متکا خواهد شدن
۴
روی گندمگون تو آدم که سرگردان اوستجانشین شمع کنج آسیا خواهد شدن
صفحهٔ ۱ از ۲