خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا به کلبه ام ای لاله رو نمی آییبرآمده ز چمن همچو بو نمی آیی
۲
نشسته ام به رهت سینه را سپر کنچو تیغ بر سرم ای جنگجو نمی آیی
۳
گشاده به خیال تو همچو گل آغوشبه سویم ای چمن آرزو نمی آیی
۴
چه دیده یی که به چشمم گذر نمی سازیچرا به آئینه ام روبرو نمی آیی
صفحهٔ ۱ از ۲