خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۶۳
مسمطات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سویم آن بت بدخو دوش با درنگ آمدبا لب چو گل خندان بهر صلح و جنگ آمد
۲
سرخوش و غزلخوانان با رباب و چنگ آمدشب که مست و در بزمم یار شوخ و شنگ آمد
۳
صبر شد گریبان چاک شیشه ام به سنگ آمد
۴
جلوه را سرافرازی داد قد رعنایشکرد فتنه را بیدار خواب چشم شهلایش
صفحهٔ ۱ از ۴