خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۶۸
مسمطات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن گل چو حدیث تو شنیدن گیردبر سر شاخ دل غنچه طپیدن گیرد
۲
آب چون موج به هر سوی دویدن گیرددر گلستان چو نسیم تو وزیدن گیرد
۳
چشم نرگس به سر سبزه پریدن گیرد
۴
گر لبت میل سوی باده بی غش سازدجام را در نظر خلق پریوش سازد
صفحهٔ ۱ از ۴