خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۱۵ - زواله تاب
شهر آشوب
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخ زواله تاب مرا آب داد و رفتبر دامنش چو دست زدم تاب داد و رفت
۲
نانی که در تنور فراموش مانده بودبر عاشقان سوخته در خواب داد و رفت
صفحهٔ ۱ از ۱
شهر آشوب