خلوتی با وحشی بافقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در ستایش میرمیران
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن را که خدا نگاهبان استاز فتنه دهر در امان است
۲
هرکس شد از او بلند پایهبیرون ز تصرف زمان است
۳
صیاد تهی قفس نشنیدزان مرغ که سد ره آشیان است
۴
نخلی که ز باغ لایزال استبا نشو و نمای جاودان است
صفحهٔ ۱ از ۱۲