خلوتی با وحشی بافقی
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۱ - در ستایش از شاه‌طهماسب
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار شکر که بر مسند جهانبانینشست باز به دولت سکندر ثانی
۲
ستون سقف فلک گشت رکن صحت شاهو گرنه بود جهان مستعد ویرانی
۳
سحاب فتنه بر آنگونه بسته بود تتقکه چرخ داشت مهیا کلاه بارانی
۴
محیط حادثه آماده تلاطم بودشکست در دلش آن موجهای توفانی
صفحهٔ ۱ از ۹