خلوتی با میلی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می دهد ساقی می نابی که می سوزد مرامی زند بر آتشم آبی که می سوزد مرا
۲
می رود آن مست، هشیارانه از پیشم، ولینخل قدش می خورد تابی که می سوزد مرا
۳
تا ز من افسانه غم نشنود شبهای وصلمی شود از حیله در خوابی که می سوزد مرا
۴
تا خجل از تنگدستی سازدم در بزم خویشمی نماید غیر، اسبابی که می سوزد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲