خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به غضب تلخ مکن عیش من مسکین راسخن تلخ میاموز، لب شیرین را
۲
بر زبان آر گناهی که نداریم و به ماکینه اندوز مکن خاطر مهر آیین را
۳
خون ما بر تو حلال است، بکش تیغ و بریزباری از کینه تهی ساز دل پرکین را
۴
دل ز دستم صنمی برد و چنین در پی اوکه منم، بر سر دل می نهم آخر دین را
صفحهٔ ۱ از ۲