خلوتی با میلی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مشو با روی آتشناک، شبها شمع محفلهاکه میسوزند بال آرزو پروانه دلها
۲
دم مردن، به سختی جان من دل از تو برگیرممرا در کار آسان بین چنین افتاده مشکلها
۳
فشاندم قطرههای اشک در کویش، چه دانستمکزان تخم وفا، گلهای حسرت روید از گلها
۴
همان از بدگمانی گوش بر آواز او باشماگر صد بار شبها بشنوم غوغای محفلها
صفحهٔ ۱ از ۲