خلوتی با میلی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با غیر رسیدیّ و ز غیرت جگرم سوختصد بار ز ناآمدنت بیشترم سوخت
۲
صد شکر که افسردگی‌ام یاد نیایدهر چند که آن غمزه بیدادگرم سوخت
۳
از پهلوی من، بهر حسد دادن دشمنسویش نظری کرد و ز رشک نظرم سوخت
۴
این فکر که خواهد غضب آلود گذشتنناآمده بیرون به سر رهگذرم سوخت
صفحهٔ ۱ از ۲