خلوتی با میلی
شمارهٔ ۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از حریم وصل، مهجورم نمی‌بایست داشتیعنی از نزدیک خود دورم نمی‌بایست داشت
۲
ای مسیح دردمندان، چون نسیم وصل بوداز سموم هجر رنجورم نمی‌بایست داشت
۳
من که بودم چون مه روشندل از خورشید وصلهمچو شمع صبح، بی نورم نمی‌بایست داشت
۴
از می وصل تو چون پیمانه دل پر نشداین قدر زان جرعه مخمورم نمی‌بایست داشت
صفحهٔ ۱ از ۲