خلوتی با میلی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه شبنم بر زمین از یاسمین ریختکه پیشت آبرویش بر زمین ریخت
۲
نهادم آستین بر دامن چشممرا چون شیشه خون از آستین ریخت
۳
به قصد کشتنم، در ساغر چشمنگاه خشمگینش زهر کین ریخت
۴
چو زلفت آستین بر عنبر افشاندرخت در دامن گل، مشک چین ریخت
صفحهٔ ۱ از ۲