خلوتی با میلی
شمارهٔ ۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حیا گر ز عاشق به غایت خوش استولی از بتان بی‌نهایت خوش است
۲
دلا هر دم از یار، بهر فریببه پیش رقیبان شکایت خوش است
۳
چنان خو گرفتیم با ناخوشیکه دلدار ما بی‌عنایت خوش است
۴
ترا با من بی‌زبان پیش غیربه چشم و به ابرو حکایت خوش است
صفحهٔ ۱ از ۲