خلوتی با میلی
شمارهٔ ۱۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون دیدی‌ام، نظر به زمین دوختن چه بوددر پیش سرفکندن و افروختن چه بود
۲
اکنون که کار عشق من از امتحان گذشتآن غمزه را ستمگری آموختن چه بود
۳
خشنودی رقیب، غرض گر نداشتیبی موجبم به داغ جفا سوختن چه بود
۴
منعت ز آشنایی من گر نکرده غیردر پیش من، ز دیدنش افروختن چه بود
صفحهٔ ۱ از ۲